Onthulling Heilig Hart beeld (1924).

ONTHULLING EN INTRONISATIE VAN HET H. HART STANDBEELD TE VEGHEL.

Onthulling en intronisatie Heilig Hart Standbeeld Veghel

‘s-Hertogenbossche Courant, 26 mei 1924 (de integrale tekst uit het artikel). Foto’s: BHIC.nl

MMSADB01_0xxxx00002110_mpeg21_p001_image

Een gebeurtenis die met gouden letters geboekt mag worden in de geschiedenis van Roomsch Katholiek Veghel heeft gister plaats gehad, n.l. de onthulling en intronisatie van het H. Hart Standbeeld te Veghel.

De voorbereidingen voor dezen feestdag waren uitnemend getroffen, zoodat het geheel een aangenaam en ordelijk verloop had waarvoor het comité dan ook alle lof toekomt, terwijl de ordelievende bevolking van Veghel het zijne er toe bijdroeg om dit feest naar wensch te doen slagen. De geheele gemeente was in vlaggentooi.

Het plein voor de Haven waar het H. Hartbeeld is geplaatst, was in grooten omtrek afgemaakt en een 12-tal palen ieder dragende een schild met een van de beloften*door Jezus aan de H. Margaretha Maria gedaan ten gunste van allen die zijn H. Hart vereeren, waren allen gestrengeld met vlaggedoek aan het monument, waardoor deze versiering als één geheel prachtig uitkwam. Een grootschen aanblik aan het geheel gaf de achtergrond van deze versiering, gevormd door het groot aantal schepen dat in de Haven lag gemeerd en die allen tot in den mast met vlaggetjes waren getooid.

De feestdag werd ingezet met een generale H. Communie voor de kinderen en hierbij sloten zich vele inwoners van Veghel aan om mede ter intentie van den herder der parochie tot de H. Tafel te naderen, immers deze herder, de HoogEerw. heer Deken Franssen herdenkt bij deze gelegenheid zijn zilveren priesterjubilé en als geschenk voor Deken Franssen is op zijn jubelfeest het H. Hartmonument tot-stand-gekomen volgens den wensch van Z.H.Eerw.

Deken Franssen

Ten 10 uur werd in de parochiekerk eene plechtige Hoogmis opgedragen, waaronder eene korte predicatie werd gehouden, waarbij den geloovigen werd verzocht het feest dat Veghel thans viert, te vieren op echt kerkelijke manier. Des namiddags ten 2 uur verzamelde zich om het terrein een ontzaglijke menigte die getuigen wilde zijn van dit indrukwekkend gebeuren. Binnen het afgemaakte terrein was een podium opgericht waarop de zetel was geplaatst voor den Bisschop en de voor het feest genoodigden.

De elite van Veghel was hier bijeen; naast een breede schaar van geestelijkheid, waren tegenwoordig de burgemeester van Veghel, de EdelAchtb. heer van Lith, de beide wethouders de heeren Donkers en Winters benevens de leden van den gemeenteraad alsook de oud-burgemeester, de EdelAchtb. heer Völker. Mgr. Diepen arriveerde ten ongeveer kwart voor drie, per auto van Dr. Verbeek afgehaald aan zijn paleis te ‘s-Bosch. Bij aankomst was Z. D. H. vergezeld door den H .Eerw. heer Deken Franssen. Tromgeroffel en bazuingeschal kondigden de aankomst aan.

Onthulling en intronisatie Heilig Hart Standbeeld Veghel

Oud-burgemeester Völker verwelkomde den Bisschop, waarna Z. D. H. in groot ornaat met mijter en staf werd gekleed en plaats nam op het podium. De voorzitter van het hoofdcomité, de WelEerw. heer kapelaan J. Janssen beklom daarna het spreekgestoelte om de plechtigheid te openen. Z.Eerw. rekende het zich tot een groote eer als voorzitter van het hoofdcomité Z. D. H. den Bisschop een blij en hartelijk welkom toe te roepen. Wij weten zei Z.Eerw. dat gij alle lasten van uwe diocesanen medetorst en daarom hebt gij ook aan ons verzoek gevolg willen geven om deze plechtigheid te vereeren.

Onze grijsaards, onze kinderen, onze vaders en moeders zien met verlangen op naar het oogenbiik dat het Koningsbeeld voor onze blikken zal opreizen, Monseigneur, vanuit deze massa gaat den roep uit: geef ons den’ Christus-Koning. Hem alleen willen wij dienen. Niet langer wil ik dan dat oogenblik tegenhouden, zei spr., en ik mag U, “Mgr., namens het Katholieke Veghel dan wel danken voor de groote eer van Uwe tegenwoordigheid en U verzoeken het H. Hartbeeld van zijn omhulsel te ontdoen.

Mgr. Diepen knipte vervolgens met een op zilveren schaal aangeboden schaar het koord door, waarna het kleed waarmede het beeld was omhuld werd verwijderd. Een indrukwekkend moment…. Stoomsignalen schalden vanaf de booten in de haven, kanongebulder en klokkengelui galmde over het water en daarachter een angstig grauwe lucht met bliksemschichten en dondergeroffel in de verte…. Een moment om nooit te vergeten…. Vervolgens beklom Mgr. Diepen den katheder om de menigte toe te spreken.

Onthulling en intronisatie Heilig Hart Standbeeld Veghel

Het heerlijke standbeeld van het Goddelijk Hart van Jezus is nu onthuld en zal door de bisschoppelijke wijding Zijn hooge macht ontvangen, aldus Z. D. H. ” Het is voor mij eene groote voldoening om naar Veghel te komen om te zien dat de Goddelijke Koning in het openbaar zal worden gehuldigd en zal troonen in het openbaar. Een gelukkige samenvoeging noemde Z. D. H. het dat de onthulling van dit standbeeld ter gelegenheid van het 25-jarig priesterfeest van Deken Franssen geschiedde terwijl deze plechtigheid ook samenvalt met de herderking van het feit dat op 25 Mei 1899 Z. H. Paus Leo XIII uitvaardigde zijne encycliek, waarin de liefde tot het H. Hart van Jezus werd aangewakkerd en eenheid werd gebracht onder de kudde zoodat alles werd een Herder en een Schaapstal, welke uitvaardiging H. zelf noemde de grootste daad tijdens zijne pontificaat.

Mgr. Diepen hoopte dat de onthulling en intronisatie van het H. Hartbeeld te Veghel voor allen moge zijn een aansporing voor de liefde tot het H. Hart van Jezus, om zoo te leven dat het God behaagt. Hij moet blijven de Koning en als zoodanig geëerd worden niet alleen in de kerk, maar ook in het huisgezin. Het Goddelijk Hart van Jezus moet zijn als een magneet waardoor alle harten zich voelen aangetrokken en waar onder het beeld de letters zijn gegrift “Regi Suo Cives”, de burgers aan hun Koning, daar hoopte Mgr. dat allen eenmaal zouden worden burgers van het Hemelrijk, wat hun nimmer zou worden ontnomen. Zoo moge ik thans overgaan tot huldiging van het beeld van den Koning, dien Veghel zich gekozen heeft, aldus eindigde Z. D. H. zijne tot de talrijke menigte gerichte toespraak. Vervolgens had de zegening van het H. Hart-monument plaats.

Onthulling en intronisatie Heilig Hart Standbeeld Veghel

Na deze plechtigheid hield de ZeerEerw. Pater Mulder van het Retraitehuis Loyola te Vught de feestrede. Z.Eerw. koos tot tekst de woorden “Vos vocatis me magistra”, gij noemt mij uw meester. Dit zijn de woorden van den Goddelijken Zaligmaker, zei Z.Eerw., die Hij sprak te midden van Zijne leerlingen na de voetwassching bij hen te hebben verricht. Gij noemt mij uw meester en gij doet goed om zoo te zeggen, want ik ben het. Meer dan 1900 jaren is het geleden dat de Goddeiijke Zaligmaker deze woorden sprak en thans nu Veghel Zijne beeltenis op een voetstok plaatst om Hem te erkennen, nu mag ook gezegd worden gij doet goed om Mij te erkennen als uw Meester. Gelukkig zijn de tijden voorbij, aldus Pater Mulder, dat Jezus alleen vereerd werd op de slaapkamers, thans durft ieder in het openhaar Zijnen godsdienst te belijden en Jezus in het openbaar te huldigen. Voor den priester is dit een verblijdende gebeurtenis en ook Mgr. zal zich verheugen getuige te mogen zijn dat hier in Veghel op dit moment en door deze daad in het openbaar getuigenis wordt afgelegd van het belijden van den H. godsdienst. De gewijde redenaar eindigde zijne gloedvolle rede, weike blijkbaar bekort werd door de dreigende donkere wolken die niet veel goeds voorspelden, met de hoop uit te opreken dat de wereld spoedig moge opstaan uit den diepen val, dien zij gedaan heeft en terugkeeren naar Jezus Christus, die door ongeloovige werkers is teruggedrongen. Z.Eerw. wenschte Veghel geluk met de groote daad welke lieden was verricht.

Thans knielde Z. D. H. Mgr. Diepen aan de voeten van het H. Hartbeeld en bad de acte van toewijding aan het Goddelijk Hart van Jezus. De lucht werd echter zoo dreigend en de regen begon zoo geweldig te vallen dat na dit gebed de plechtigheid moest worden onderbroken. In alle haast moest door de overtalrijke schare belangstellenden een heenkomen worden gezocht, wat vriendelijk werd geboden in de omliggende woningen.

Jammerlijk was hiermede een einde gemaakt aan dit gedeelte van het program. Het bleef bijna gedurende een uur lang stortregenen en wij waren bevreesd dat van de grootsche bloemenhulde die moest plaats hebben niets kon komen, doch na een uur uitstel werd de schitterende optocht gehouden, die een onvergetelijk cachet gaf aan de grootsche plechtigheid. Alle rangen en standen der bevolking waren in den onafzienbaren stoet vertegenwoordigd. Om 5.15 uur stelde de stoet zich op het Middegaal nabij het R. K. Gasthuis op. Het hoofd-idee van dezen stoet was: Hulde, gebracht aan het Goddelijk Hart door de aarde en den hemel! De aarde werd vertegenwoordigd door de kinderen, de godsdienstige, charitatieve en sociale vereenigingen; de hemel door de Heiligen, die met de vereering van het H. Hart het nauwst in betrekking staan en door de Engelen. Zoodoende was de stoet in zes groepen gesplitst.

Groep 1 bestond uit een afdeeling Romeinsche soldaten, het R. K. Zangkoor, het Mannenkoor, het Kerkbestuur en het hoofdbestuur.

Groep 2 R. K. Jongensen Meisjesschool, Harmonie Veghel, muziekkorps der Studenten uit Uden, benevens het R. K. Jongens- en Meisjespatronaat.

Groep 3 godsdienstige vereenigingen: Familie, Retraitewerk enz.

Groep 4 sociale vereenigingen: Eer en Deugd, Boerenbond, vakverenigingen enz.

Groep 5 liefdadige vereenigiagen Elisabeths- en Vincentiusvereeniging, Ziekenverpleging enz.

Groep 6 hulde door den Hemel. Deze groep die beoogde de huldiging der Heiligen des Hemels alsmede der negen koren der Engelen, werd voornamelijk voorgesteld door de R. K. Kweekschool.

De grootsche stoet volgde deze route: Vanaf Middegaal, door Stationstraat, Kerkstraat, Marktstraat, Hoofdstraat en verder langs het Raadhuis door de Hoogstraat naar het Havenplein, alwaar ‘de bloemenhulde plaats vond. Het voetstuk van het H. Hartbeeld werd letterlijk bedolven onder de bloemen. Tijdens de bloemenhulde werd afwisselend gezongen door de kinderen en het Veghel’s Mannenkoor, gemusiceerd door een der harmonieën. Na deze plechtigheid begon om 8 uur het H. Lof met Te Deum. Dit werd gezongen door het kerkkoor met medewerking van het Mannenkoor. Door den HoogEerw. heer Deken werd een korte toespraak gehouden, waarin Z.Eerw. allen die meewerkten tot het welslagen van het feest, in het bijzonder de verschillende comité’s dankte. Het Havenplein werd door Z.Eerw. in deze toespraak H. Hartplein genoemd.

* Jezus heeft tijdens zijn verschijningen aan Margaretha 12 beloften gedaan aan de mensen die de devotie van het Heilig Hart aanhangen.

  1. Ik zal hun alle genaden schenken die zij in hun levensstaat nodig hebben.
  2. Ik zal aan hun huisgezinnen de vrede schenken.
  3. Ik zal hen in al hun lijden troosten.
  4. Ik zal voor hen een veilige schuilplaats zijn in het leven en vooral bij de dood.
  5. Ik zal overvloedig zegen uitstorten over al hun ondernemingen.
  6. De zondaars zullen in mijn Hart de bron en een eindeloze oceaan van barmhartigheid vinden.
  7. De lauwe zielen zullen vurig worden.
  8. De vurige zielen zullen spoedig tot een hoge volmaaktheid komen.
  9. Ik zal de woningen zegenen waar de afbeelding van mijn Hart is geplaatst en wordt vereerd.
  10. Aan hen die aan het heil der zielen werken, zal Ik de gave verlenen de meest verstokte harten te treffen.
  11. De personen die deze godsvrucht verspreiden, zullen hun naam in Mijn Hart geschreven vinden en deze zal daar nooit uitgewist worden.

De laatste is de grote belofte:

  1. Ik beloof u, in de overmatige barmhartigheid van Mijn Hart, dat Zijn almachtige liefde aan allen, die achtereenvolgens negen eerste vrijdagen te Communie gaan, de eindgenade van de boetvaardigheid zal verlenen; zij zullen niet in Mijn ongenade sterven, noch zonder de laatste Sacramenten te ontvangen; in dat laatste ogenblik zal Mijn Hart voor hen een veilige schuilplaats zijn.”

 

Kajotters en Kajotsters van Veghel

KAJ-gebouw (Katholieke Arbeiders Jeugdgebouw), in de Deken van Miertstraat, op de hoek bij de Korte Kerkstraat. Ook wel bekend als Kajottershuis, met aan de gevel het KAJ schild. Oorspronkelijk de bewaarschool Sint Agnes (zie beeld in gevel met de Heilige Agnes op de sokkel onder een pinakel).

Bij een foto op BHIC van het Brabants Dagblad wordt gemeld dat pand in 1975 is afgebroken (Komplan Veghel, realisatie nieuwe winkelcentrum). Nu ter plaatse een parkeerplaats. Het beeld staat overigens sinds 2017 in de zijgevel van Deken van Miertstraat 11 (het pand rechts van de bewaarschool), dit dankzij architect Gerard van Asperen.

De Katholieke Arbeiders Jeugd (KAJ) en de Vrouwelijke Katholieke Arbeiders Jeugd (VKAJ) zijn opgericht na de tweede wereld oorlog. De KAJ was een organisatie van, voor en door jonge arbeiders en hielden zich vooral bezig met voorzieningen voor vrijetijdsbesteding van jonge arbeiders. Na een periode van 20 jaar gingen in 1965 de KAJ en VKAJ op in een nieuwe ‘gemengde’ organisatie, de Katholieke Werkende Jongeren (KWJ).

Over de KAJ vereniging in Veghel is eigenlijk maar heel weinig te vinden. Eén foto is terug te vinden op het BHIC van het KAJ Tambourcorps. In ieder geval fijn dat Johan van Eerd hier wel het een en ander van heeft vastgelegd, zoals het pand aan de Deken van Miertstraat. Bij verdere verdieping in het onderwerp en de foto’s van Van Eerd, stuit je dan ook nog op een tweetal duidelijke foto’s van leden van de verenigingen destijds.  Te weten: Een foto van de Veghelse Kajotters (KAJ), en een van de Veghelse Kajotsters, de vrouwelijke tak (VKAJ). De dames in mooie uniformen en de heren in tenue de Ville zullen we maar zeggen;). Toch een mooi stukje geschiedenis van het Veghelse. Zeg maar gerust “Andere Tijden”. Veghelse leden van destijds, als ze nog leven, zullen nu wel aardig op leeftijd zijn.

Processie Paus Pius X

VKAJ (Vrouwelijke Katholieke Arbeidersjeugd ) Veghela

Weet overigens iemand waar de VKAJ (vrouwelijke tak) in Veghel gehuisvest was?

Zie hieronder ook wat foto’s van de speldjes die destijds gedragen werden, een promotie pamflet en omslag van een kalender. Duidelijk is dat dit landelijk groots werd opgezet.

Op onderstaande foto helemaal links de bewaarschool Sint Agnes in toenmalige Nieuwstraat (met toen nog de letters in de gevel).

Deken van Miertstraat Veghel

Reacties uiteraard welkom. Graag zelfs.

Uit reacties valt op te maken dat het gebouw voor allerlei doeleinden werd gebruikt:

  • Ad Verhagen:  Als klein manneke bij de welpen op zolder met akela Franssen.
  • Ben Schilder: Op de verdieping hebben vele jaren de verkenners van de Tarcisiusgroep gezeten.
  • Norbert Gubbens: Kleuterschool, in ieder geval eerst helft van de jaren 60 van de vorige eeuw! (Zr Virgenie o.a. Ingang was aan de zijkant).
  • Stif Hovens: Mijn eerste kleuterschool, heb er nog 2 meer gehad in Veghel.
  • Bep Aalderink: Later was de bibliotheek daar! En achter op de buitenplaats trainden wij voor korfbal blauw/geel.
  • Truus Van Der Heijden: Wij (ik met mijn zus Ria Kuijpers) zaten er in met de gidsen en later met de kabouters, Carla de visser was onze Gids.
Gidsen Veghel
Gidsen Veghel, meisje uiterst rechts is Ria Kuijpers.

Emiel Verwijst, GroetenUitVeghel.nl

 

Autozegening Veghel

Moge God u zegenen en u behouden doen thuiskomen.

Autozegening Veghel
Autozegening met kapelaan L. de Rooij (1930-2012); kapelaan in Veghel, St. Lambertus 1957-1967

Autozegening te Veghel (ook wel voertuigenwijding of autowijding genoemd). Een gebruik in de Rooms-Katholieke Kerk dat vooral in het derde decennium van de vorige eeuw plaats vond. De foto’s van Johan van Eerd, waarschijnlijk midden jaren ’50,  geven prachtig weer hoe dat er aan toe ging destijds. Omdat er steeds meer auto’s op de weg kwamen en er ook meer verkeersslachtoffers vielen. De auto’s, zoals ook op onderstaande foto’s is te zien reden één voor één langs, hier bij de Lambertuskerk. Maar ook brommers en Solexen werden gezegend en door de plaatselijke geestelijke besprenkeld met wijwater onder het uitspreken van een gebed, zoals: Moge God u zegenen en u behouden doen thuiskomen.

Als katholiek gebruik was de Autozegening vaak verbonden met de verering van de Christoffel, de patroonheilige van de reizigers en werd het daarmee ook van de bestuurders van moderne vervoermiddelen en de veiligheid daarvan. De inzegening vond vaak plaats op of omstreeks 24 juli, wat de feestdag is van Sint-Christoffel.

Herkent u iemand op de foto’s reageer dan.

Autozegening Veghel
Autozegening met deken-pastoor J. Teurlings (midden, rechts met wijwaterkwast) (1894 – 1965); pastoor in Veghel (1948-1963)
Autozegening Veghel
Autozegening met kapelaan G. Lukken (midden boven), (1933 – …); kapelaan van de H. Hartparochie 1957 – 1959
Autozegening Veghel
Autozegening (en ook motoren, scooters en bromfietsen) met kapelaan A. Pirenne (vooraan 2e van rechts) (1931-2019); kapelaan in Veghel, St. Lambertus 1955-1964
Autozegening Veghel
In de rij voor de autozegening die om de hoek van de kerk plaatsvindt.
Autozegening Veghel
Autozegening met kapelaan A. Pirenne (midden, links boven kind)

Verdwenen arcaturen Lambertuskerk Veghel.

Vele Veghelaren zullen het mogelijk niet weten, maar de kopgevel van de Sint-Lambertuskerk in Veghel zag er zo’n kleine zestig jaar geleden behoorlijk anders uit. De kerk was aan beide zijden van de hoofdingang oorspronkelijk “versierd” met religieuze ornamenten of decoraties “gevangen” in zogenaamde arcaturen. Het waren Bijbelse voorstellingen in reliëf in de kleuren beige en aarderood. De arcaturen met decoraties zijn begin jaren ’60 verwijderd (zie verder).

1

Opvallend is hoe weinig hierover te vinden is (op het Internet). Ook zijn er geen detail foto’s te vinden. Dat maakt deze foto’s van Johan van Eerd en de hiervan gemaakte uitsnedes extra bijzonder, aangezien deze een redelijk goed beeld geven van de decoraties destijds. Mogelijk zijn dit zelfs de enige foto’s waarop de details zo goed te zien zijn. Een mooie toevoeging aan de geschiedenis van de kerk. Een zoektocht naar eventuele detail tekeningen/schetsen van de architect Pierre Cuypers heeft tot op heden nog geen resultaat opgeleverd.

De redenen waarom de arcaturen met decoraties aan de buitenzijde van de kerk zijn verwijderd zijn mij niet bekend, maar aan de foto’s te zien valt in ieder geval op te maken dat “de tand des tijds” zijn werk had gedaan (o.a. oorlogschade).  Mogelijk was de renovatie te duur, of pasten de teksten niet meer bij het tijdsbeeld van de jaren ’60.

Nader onderzoek leert dat op basis van  foto’s van 40 jarig Jubileum Deken Teulings (13-6-1959) in ieder geval kan worden vastgesteld dat Arcaturen toen nog aanwezig waren op de kerk. Op basis van een foto van de beeldbank RCE van (03-1961) kan worden vastgesteld dat de arcaturen aan de linkerzijde van de kerk zijn verwijderd, terwijl ze aan de rechterzijde nog aanwezig zijn. Het is dus niet onwaarschijnlijk dat de arcaturen in 1960/’61 verwijderd zijn. Overigens is later (1966) ook de zeshoekige kerkhofkapel gesloopt.

In een artikel van de Volkskrant van okt 1963 wordt gemeld dat de grote restauratie gereed is, er wordt hier onder andere gesproken over verwijderd pleisterwerk, maar er wordt geen melding gemaakt van verwijderde arcaturen, of de gesloopte zeshoekige kerkhofkapel. In het artikel meldt de Volkskrant zonder nadere toelichting: “Over de restauratie, die onder leiding van de Veghelse architect Pierre Tooten geschiedde lopen de meningen van deskundigen uiteen”. Verder meldt de krant in dit artikel dat de kerkrestauratie zeer veel geld heeft gekost (er had bijna een nieuwe kerk van gebouwd kunnen worden) en dat pastoor-deken mgr dr Joseph Teulings de grote animator was.

Bij het onderschrift van de hier opgenomen foto’s is volledigheidshalve ook de tekst opgenomen die onder de beeltenissen staat. Op diverse sites is informatie te vinden over de betekenis hiervan, onder andere als je zoekt op “Mysteries van het licht“, hier zie je dezelfde teksten terugkomen.

Emiel Verwijst.

Johan van Eerd ©
Johan van Eerd ©

 

 

 

 

 

Noodkerk Veghel.

Midden jaren ’50 werd als gevolg van de groei van Veghel de parochie “Heilig Hart van Jesus” opgericht en afgesplitst van de parochie Lambertus. Voor deze nieuwe parochie werd een loods gebouwd door Timmerbedrijf van den Berg aan de Hoofdstraat die als noodkerk in 1957 in gebruik werd genomen. De noodkerk heeft tot 1962 dienst gedaan. Intussen werd er ijverig gebouwd aan een moderne en markante nieuwe kerk (ontwerp van architect Tooten ) aan de Sluisstraat. Deze is inmiddels alweer gesloopt in 2006. De toren van de kerk staat er nog (2018) en zal ook worden gesloopt. Op het terrein komen koopwoningen. De noodkerk “verhuisde” naar het Brabantse dorpje Haaren en werd in gebruik genomen als locatie voor het jeugdcircus “Il Grigio”. Het jeugdcircus is opgericht in 1961 en bestaat nog steeds. Gedurende de zomermaanden worden er elk jaar voorstellingen gegeven. De noodkerk is verder gedurende de resterende tijd van het jaar in gebruik als manege “Het Edele Ros”. Voor foto’s van het circus wordt verwezen naar de site (www.ilgrigio.nl). Hier zijn ook nog oude foto’s te vinden van de noodkerk.

Noodkerk edit mm small

25 SLUISSTRAAT HEILIG HARTKERK NOODGEBOUW BINNEN_vechele

Veghel, R.K. school voor jongens (Anno 1873)

21768766_1403568819742367_3923634640682936697_o

Veghel, R.K. school voor jongens (Anno 1873), Kloosterstraat (de huidige Deken Van Miertstraat). Zwart wit foto beschikbaar gesteld door een broeder uit Maastricht. Foto is volgens de broeder uit 1918. Foto is ingekleurd door Emiel Verwijst©.

Informatie van het BHIC: In juni 1879 kwamen er drie broeders van de Congregatie van de Broeders van de Onbevlekte Ontvangenis van Maria (Congregatio Fratrum Immaculatae Conceptionis Beatae Mariae Virginis, afgekort F.I.C.) naar Veghel om het onderwijs aan de Veghelse jongens op zich te nemen. Ze kwamen op verzoek van pastoor Clercx. Er was in Veghel al een openbare school op de Bolken en een katholieke meisjesschool bij de Zusters. Een katholieke jongensschool was hard nodig, vond de pastoor. Die school kwam er in 1874 aan de Kloosterstraat (de huidige Deken Van Miertstraat).

Drie lekenonderwijzers gaven daar les. Maar pastoor Clercx wilde liever broeders of paters als onderwijzers dan leken. De congregatie van de Broeders van Maastricht bood in 1879 dus uitkomst. De congregatie was in 1840 in Maastricht opgericht met juist als doel katholiek onderwijs te geven. De Broeders waren actief in Amsterdam, Nijmegen, Oudenbosch, Dongen en vanaf 1879 dus ook Veghel. De Broeders die naar Veghel kwamen, woonden bij de school. Al gauw volgden meer broeders, met als gevolg dat de openbare school leegliep: alle jongens gingen op een gegeven moment naar de katholieke school van de Broeders, precies zoals de pastoor dat gewild had. De Broeders richtten zich later ook op het vervolgonderwijs. Onder invloed van hun onderwijs zijn ruim zestig Veghelse jongens zelf ook bij de congregatie ingetreden. Het aantal broeders te Veghel was nooit zeer groot, het varieerde tussen de 3 en 37 (in 1944). Na de Tweede Wereldoorlog werd het aantal religieuzen steeds minder, totdat in 1988 de laatste broeders uit Veghel vertrokken naar de plaats waar hun congregatie ooit begonnen was, Maastricht. Tekst BHIC ©.