100 jaar Oranjewijk Veghel.

100 jaar Oranjewijk Veghel. Gefeliciteerd Oranjewijkers!!!

Ter gelegenheid van het honderd jarig bestaan van de Oranjewijk enkele hele bijzondere foto’s van Johan van Eerd. Deze foto’s dateren waarschijnlijk van 1947. Misschien herken je je eigen oude woning in aanbouw nog. Reactie’s uiteraard welkom.

 

 

Onthulling Heilig Hart beeld (1924).

ONTHULLING EN INTRONISATIE VAN HET H. HART STANDBEELD TE VEGHEL.

Onthulling en intronisatie Heilig Hart Standbeeld Veghel

‘s-Hertogenbossche Courant, 26 mei 1924 (de integrale tekst uit het artikel). Foto’s: BHIC.nl

MMSADB01_0xxxx00002110_mpeg21_p001_image

Een gebeurtenis die met gouden letters geboekt mag worden in de geschiedenis van Roomsch Katholiek Veghel heeft gister plaats gehad, n.l. de onthulling en intronisatie van het H. Hart Standbeeld te Veghel.

De voorbereidingen voor dezen feestdag waren uitnemend getroffen, zoodat het geheel een aangenaam en ordelijk verloop had waarvoor het comité dan ook alle lof toekomt, terwijl de ordelievende bevolking van Veghel het zijne er toe bijdroeg om dit feest naar wensch te doen slagen. De geheele gemeente was in vlaggentooi.

Het plein voor de Haven waar het H. Hartbeeld is geplaatst, was in grooten omtrek afgemaakt en een 12-tal palen ieder dragende een schild met een van de beloften*door Jezus aan de H. Margaretha Maria gedaan ten gunste van allen die zijn H. Hart vereeren, waren allen gestrengeld met vlaggedoek aan het monument, waardoor deze versiering als één geheel prachtig uitkwam. Een grootschen aanblik aan het geheel gaf de achtergrond van deze versiering, gevormd door het groot aantal schepen dat in de Haven lag gemeerd en die allen tot in den mast met vlaggetjes waren getooid.

De feestdag werd ingezet met een generale H. Communie voor de kinderen en hierbij sloten zich vele inwoners van Veghel aan om mede ter intentie van den herder der parochie tot de H. Tafel te naderen, immers deze herder, de HoogEerw. heer Deken Franssen herdenkt bij deze gelegenheid zijn zilveren priesterjubilé en als geschenk voor Deken Franssen is op zijn jubelfeest het H. Hartmonument tot-stand-gekomen volgens den wensch van Z.H.Eerw.

Deken Franssen

Ten 10 uur werd in de parochiekerk eene plechtige Hoogmis opgedragen, waaronder eene korte predicatie werd gehouden, waarbij den geloovigen werd verzocht het feest dat Veghel thans viert, te vieren op echt kerkelijke manier. Des namiddags ten 2 uur verzamelde zich om het terrein een ontzaglijke menigte die getuigen wilde zijn van dit indrukwekkend gebeuren. Binnen het afgemaakte terrein was een podium opgericht waarop de zetel was geplaatst voor den Bisschop en de voor het feest genoodigden.

De elite van Veghel was hier bijeen; naast een breede schaar van geestelijkheid, waren tegenwoordig de burgemeester van Veghel, de EdelAchtb. heer van Lith, de beide wethouders de heeren Donkers en Winters benevens de leden van den gemeenteraad alsook de oud-burgemeester, de EdelAchtb. heer Völker. Mgr. Diepen arriveerde ten ongeveer kwart voor drie, per auto van Dr. Verbeek afgehaald aan zijn paleis te ‘s-Bosch. Bij aankomst was Z. D. H. vergezeld door den H .Eerw. heer Deken Franssen. Tromgeroffel en bazuingeschal kondigden de aankomst aan.

Onthulling en intronisatie Heilig Hart Standbeeld Veghel

Oud-burgemeester Völker verwelkomde den Bisschop, waarna Z. D. H. in groot ornaat met mijter en staf werd gekleed en plaats nam op het podium. De voorzitter van het hoofdcomité, de WelEerw. heer kapelaan J. Janssen beklom daarna het spreekgestoelte om de plechtigheid te openen. Z.Eerw. rekende het zich tot een groote eer als voorzitter van het hoofdcomité Z. D. H. den Bisschop een blij en hartelijk welkom toe te roepen. Wij weten zei Z.Eerw. dat gij alle lasten van uwe diocesanen medetorst en daarom hebt gij ook aan ons verzoek gevolg willen geven om deze plechtigheid te vereeren.

Onze grijsaards, onze kinderen, onze vaders en moeders zien met verlangen op naar het oogenbiik dat het Koningsbeeld voor onze blikken zal opreizen, Monseigneur, vanuit deze massa gaat den roep uit: geef ons den’ Christus-Koning. Hem alleen willen wij dienen. Niet langer wil ik dan dat oogenblik tegenhouden, zei spr., en ik mag U, “Mgr., namens het Katholieke Veghel dan wel danken voor de groote eer van Uwe tegenwoordigheid en U verzoeken het H. Hartbeeld van zijn omhulsel te ontdoen.

Mgr. Diepen knipte vervolgens met een op zilveren schaal aangeboden schaar het koord door, waarna het kleed waarmede het beeld was omhuld werd verwijderd. Een indrukwekkend moment…. Stoomsignalen schalden vanaf de booten in de haven, kanongebulder en klokkengelui galmde over het water en daarachter een angstig grauwe lucht met bliksemschichten en dondergeroffel in de verte…. Een moment om nooit te vergeten…. Vervolgens beklom Mgr. Diepen den katheder om de menigte toe te spreken.

Onthulling en intronisatie Heilig Hart Standbeeld Veghel

Het heerlijke standbeeld van het Goddelijk Hart van Jezus is nu onthuld en zal door de bisschoppelijke wijding Zijn hooge macht ontvangen, aldus Z. D. H. ” Het is voor mij eene groote voldoening om naar Veghel te komen om te zien dat de Goddelijke Koning in het openbaar zal worden gehuldigd en zal troonen in het openbaar. Een gelukkige samenvoeging noemde Z. D. H. het dat de onthulling van dit standbeeld ter gelegenheid van het 25-jarig priesterfeest van Deken Franssen geschiedde terwijl deze plechtigheid ook samenvalt met de herderking van het feit dat op 25 Mei 1899 Z. H. Paus Leo XIII uitvaardigde zijne encycliek, waarin de liefde tot het H. Hart van Jezus werd aangewakkerd en eenheid werd gebracht onder de kudde zoodat alles werd een Herder en een Schaapstal, welke uitvaardiging H. zelf noemde de grootste daad tijdens zijne pontificaat.

Mgr. Diepen hoopte dat de onthulling en intronisatie van het H. Hartbeeld te Veghel voor allen moge zijn een aansporing voor de liefde tot het H. Hart van Jezus, om zoo te leven dat het God behaagt. Hij moet blijven de Koning en als zoodanig geëerd worden niet alleen in de kerk, maar ook in het huisgezin. Het Goddelijk Hart van Jezus moet zijn als een magneet waardoor alle harten zich voelen aangetrokken en waar onder het beeld de letters zijn gegrift “Regi Suo Cives”, de burgers aan hun Koning, daar hoopte Mgr. dat allen eenmaal zouden worden burgers van het Hemelrijk, wat hun nimmer zou worden ontnomen. Zoo moge ik thans overgaan tot huldiging van het beeld van den Koning, dien Veghel zich gekozen heeft, aldus eindigde Z. D. H. zijne tot de talrijke menigte gerichte toespraak. Vervolgens had de zegening van het H. Hart-monument plaats.

Onthulling en intronisatie Heilig Hart Standbeeld Veghel

Na deze plechtigheid hield de ZeerEerw. Pater Mulder van het Retraitehuis Loyola te Vught de feestrede. Z.Eerw. koos tot tekst de woorden “Vos vocatis me magistra”, gij noemt mij uw meester. Dit zijn de woorden van den Goddelijken Zaligmaker, zei Z.Eerw., die Hij sprak te midden van Zijne leerlingen na de voetwassching bij hen te hebben verricht. Gij noemt mij uw meester en gij doet goed om zoo te zeggen, want ik ben het. Meer dan 1900 jaren is het geleden dat de Goddeiijke Zaligmaker deze woorden sprak en thans nu Veghel Zijne beeltenis op een voetstok plaatst om Hem te erkennen, nu mag ook gezegd worden gij doet goed om Mij te erkennen als uw Meester. Gelukkig zijn de tijden voorbij, aldus Pater Mulder, dat Jezus alleen vereerd werd op de slaapkamers, thans durft ieder in het openhaar Zijnen godsdienst te belijden en Jezus in het openbaar te huldigen. Voor den priester is dit een verblijdende gebeurtenis en ook Mgr. zal zich verheugen getuige te mogen zijn dat hier in Veghel op dit moment en door deze daad in het openbaar getuigenis wordt afgelegd van het belijden van den H. godsdienst. De gewijde redenaar eindigde zijne gloedvolle rede, weike blijkbaar bekort werd door de dreigende donkere wolken die niet veel goeds voorspelden, met de hoop uit te opreken dat de wereld spoedig moge opstaan uit den diepen val, dien zij gedaan heeft en terugkeeren naar Jezus Christus, die door ongeloovige werkers is teruggedrongen. Z.Eerw. wenschte Veghel geluk met de groote daad welke lieden was verricht.

Thans knielde Z. D. H. Mgr. Diepen aan de voeten van het H. Hartbeeld en bad de acte van toewijding aan het Goddelijk Hart van Jezus. De lucht werd echter zoo dreigend en de regen begon zoo geweldig te vallen dat na dit gebed de plechtigheid moest worden onderbroken. In alle haast moest door de overtalrijke schare belangstellenden een heenkomen worden gezocht, wat vriendelijk werd geboden in de omliggende woningen.

Jammerlijk was hiermede een einde gemaakt aan dit gedeelte van het program. Het bleef bijna gedurende een uur lang stortregenen en wij waren bevreesd dat van de grootsche bloemenhulde die moest plaats hebben niets kon komen, doch na een uur uitstel werd de schitterende optocht gehouden, die een onvergetelijk cachet gaf aan de grootsche plechtigheid. Alle rangen en standen der bevolking waren in den onafzienbaren stoet vertegenwoordigd. Om 5.15 uur stelde de stoet zich op het Middegaal nabij het R. K. Gasthuis op. Het hoofd-idee van dezen stoet was: Hulde, gebracht aan het Goddelijk Hart door de aarde en den hemel! De aarde werd vertegenwoordigd door de kinderen, de godsdienstige, charitatieve en sociale vereenigingen; de hemel door de Heiligen, die met de vereering van het H. Hart het nauwst in betrekking staan en door de Engelen. Zoodoende was de stoet in zes groepen gesplitst.

Groep 1 bestond uit een afdeeling Romeinsche soldaten, het R. K. Zangkoor, het Mannenkoor, het Kerkbestuur en het hoofdbestuur.

Groep 2 R. K. Jongensen Meisjesschool, Harmonie Veghel, muziekkorps der Studenten uit Uden, benevens het R. K. Jongens- en Meisjespatronaat.

Groep 3 godsdienstige vereenigingen: Familie, Retraitewerk enz.

Groep 4 sociale vereenigingen: Eer en Deugd, Boerenbond, vakverenigingen enz.

Groep 5 liefdadige vereenigiagen Elisabeths- en Vincentiusvereeniging, Ziekenverpleging enz.

Groep 6 hulde door den Hemel. Deze groep die beoogde de huldiging der Heiligen des Hemels alsmede der negen koren der Engelen, werd voornamelijk voorgesteld door de R. K. Kweekschool.

De grootsche stoet volgde deze route: Vanaf Middegaal, door Stationstraat, Kerkstraat, Marktstraat, Hoofdstraat en verder langs het Raadhuis door de Hoogstraat naar het Havenplein, alwaar ‘de bloemenhulde plaats vond. Het voetstuk van het H. Hartbeeld werd letterlijk bedolven onder de bloemen. Tijdens de bloemenhulde werd afwisselend gezongen door de kinderen en het Veghel’s Mannenkoor, gemusiceerd door een der harmonieën. Na deze plechtigheid begon om 8 uur het H. Lof met Te Deum. Dit werd gezongen door het kerkkoor met medewerking van het Mannenkoor. Door den HoogEerw. heer Deken werd een korte toespraak gehouden, waarin Z.Eerw. allen die meewerkten tot het welslagen van het feest, in het bijzonder de verschillende comité’s dankte. Het Havenplein werd door Z.Eerw. in deze toespraak H. Hartplein genoemd.

* Jezus heeft tijdens zijn verschijningen aan Margaretha 12 beloften gedaan aan de mensen die de devotie van het Heilig Hart aanhangen.

  1. Ik zal hun alle genaden schenken die zij in hun levensstaat nodig hebben.
  2. Ik zal aan hun huisgezinnen de vrede schenken.
  3. Ik zal hen in al hun lijden troosten.
  4. Ik zal voor hen een veilige schuilplaats zijn in het leven en vooral bij de dood.
  5. Ik zal overvloedig zegen uitstorten over al hun ondernemingen.
  6. De zondaars zullen in mijn Hart de bron en een eindeloze oceaan van barmhartigheid vinden.
  7. De lauwe zielen zullen vurig worden.
  8. De vurige zielen zullen spoedig tot een hoge volmaaktheid komen.
  9. Ik zal de woningen zegenen waar de afbeelding van mijn Hart is geplaatst en wordt vereerd.
  10. Aan hen die aan het heil der zielen werken, zal Ik de gave verlenen de meest verstokte harten te treffen.
  11. De personen die deze godsvrucht verspreiden, zullen hun naam in Mijn Hart geschreven vinden en deze zal daar nooit uitgewist worden.

De laatste is de grote belofte:

  1. Ik beloof u, in de overmatige barmhartigheid van Mijn Hart, dat Zijn almachtige liefde aan allen, die achtereenvolgens negen eerste vrijdagen te Communie gaan, de eindgenade van de boetvaardigheid zal verlenen; zij zullen niet in Mijn ongenade sterven, noch zonder de laatste Sacramenten te ontvangen; in dat laatste ogenblik zal Mijn Hart voor hen een veilige schuilplaats zijn.”

 

De Maxwell Taylorbrug in perspectief.

Kanaal Maxwell TaylorbrugEergisteren plaatste we al één foto van de aanleg van de Maxwell Taylorbrug op onze Facebookpagina. Inmiddels is het iets meer dan 50 jaar geleden dat de brug gereed gekomen is. En zoals eerder aangegeven op 19 September 1969 officieel geopend door generaal-majoor Maxwell Taylor (commandant tijdens de operatie Market Garden van de 101e Airborne Division). Dit valt ook nu nog te lezen op het bordje bij de brug. De oude brug over de Zuid-Willemsvaart speelde in de Tweede Wereldoorlog bij Operatie Market Garden een grote rol en daarom heeft deze “nieuwe” en inmiddels 50 jaar oude brug deze naam gekregen.

Op zich bekend, echter dat geldt niet voor de foto’s (dia’s) van de aanleg van de brug van Johan van Eerd,  gemaakt in de zomer van 1968, vooral bijzonder omdat ze in kleur zijn, maar ook omdat ze niet of nauwelijks eerder het daglicht hebben gezien. Een leuke bijkomstigheid is dat je het oude zwembad op de achtergrond ziet bij enkele van deze foto’s. Vele Veghelaren hebben hier mooie jeugdherinneringen aan.

Op het BHIC zijn ook diverse foto’s te zien van deze opening van de brug (Studio van Berkel), met daarbij natuurlijk generaal-majoor Maxwell Taylor en onder andere Jan Driessen en burgemeester Van Weegen. Hieronder een ingekleurde foto (bron BHIC, fotograaf onbekend) waarbij Jan Driessen, zo valt te lezen, de Amerikaanse vlag hijst bij de onthulling van de naamplaat op de Maxwell Taylorbrug. Burgemeester van Weegen kijkt belangstellend toe en let vooral op de mensen die achter het raam in de bus staan.

colorized-image (521) copayDe brug werd aangelegd als “vervanger” van de oude Hoge Brug en is, nadat de nieuwe brug gereed is gekomen, in 1971 gesloopt . De brug was feitelijk niet bepaald hoog, getuige het bordje bij de brug met de tekst “Denk aan uw kofferrek” (doorrijhoogte 1.80 mtr), bedoeld werd naturlijk het dakrek of imperiaal. Hieronder een foto van Johan van Eerd van de oude Hoge Brug en daaronder een foto van Harry van Liempd van de sloop van de brug. Op BHIC zijn van de afbraak meerdere foto’s  te zien van Harry van Liempd.

Oude Hoge Brug
Oude Hoge Brug (Johan van Eerd©)
Bevrijding September 1944
Sloop oude Hoge Brug (Harry van Liempd©, bron BHIC)

Johan van Eerd maakte ook een panoramafoto van de gereed gekomen brug. In die tijd ging dat heel anders. Dit is een samengestelde foto van een drietal foto’s, de “naden” zijn op de afdruk nog te zien.

Kanaal Maxwell Taylorbrug
Panoramafoto Maxwell Taylorbrug (Johan van Eerd©)

En tot slot onderstaande bijzondere maar ook bekende foto van Johan van Eerd, de voorganger van de “Hoge brug” in de Tweede Wereldoorlog (Sept. 1944).  Achteraf begrijp je dan heel goed waarom Johan van Eerd de aanleg van de nieuwe brug heeft gefotografeerd. De Hoge Brug over de Zuid-Willemsvaart bij Sluis IV.jpgEn zo proberen we het verhaal van deze brug in “perspectief” samen te brengen, dit door de ogen van verschillende Veghelse fotografen en is daarmee de cirkel hopelijk weer rond.  De Maxwell Taylor Brug, een brug met een verhaal! Met dank aan de Veghelse fotografen en nog steeds een plek waar ook nu nog dagelijks heel veel verkeer over gaat…

Opmerkingen/reacties/toevoegingen uiteraard welkom.

Tekst: Emiel Verwijst.

Voor de volledigheid: Later kreeg de Maxwell Taylorbrug een tweetal “broertjes”. En wel de Julian J. Ewellbrug (A50 bij Veghel) en de Harry Kinnardbrug bij Heeswijk.

Wie herinnert zich de Veghelse Kermis van de vroege jaren ’50?

Nougat,  zuurstokken, oliebollen en suikerspinnen dan denk je maar aan één ding; Kermis!  Altijd prijs spelletjes, zoals touwtje trekken, bussen gooien, ballenfontein etc etc… De foto’s van Johan van Eerd geven een nostalgische impressie van de Veghelse kermis in de vroege jaren 50. Te zien zijn onder andere een paarden carrousel en bootschommels (schuitjes) op het Heilighart plein. Op de achtergrond zie je het café/restaurant van Th. Ketelaars (Heilighart plein 26). Een “Altijd Prijs” kraam omringd door kinderen op de markt en een “Klaar voor onder water” kraam. Kinderen een kwartje ging hier niet op, want op de foto valt te lezen: “Vaarprijs 25 cent, kinderen 10 cent! Top attractie is ongetwijfeld de Sensatiebaan (spookhuis) geweest van J.W. Janvier zo valt er te lezen. Naar het lijkt (diverse bronnen op internet) een bekende naam onder de kermisexploitanten. Wilhelmus Johannes (J.W.) Janvier geboren te Bergen op Zoom op 10 juli 1888, overleden op 29 oktober 1943. Op één site valt te lezen dat hij zijn initialen had omgedraaid omdat hij dat deftig vond klinken en J.W. beter bekte (bron: Herman Atsma).

Deze foto’s van Johan van Eerd zijn niet exact gedateerd. Onduidelijk is ook of ze van hetzelfde jaar zijn. Een vijftal foto’s zijn genomen op de Veghelse markt, de andere drie op, of in de buurt van het Heilighart Plein. Deze laatste drie zijn scans van (verkleurde) foto’s (mogelijk eind jaren ’40), de andere zijn scans van negatieven.

Reacties, toevoegingen welkom!

Foto’s Kermis Veghel, Markt.

Foto’s Kermis Veghel, Heilighart Plein

Foto’s: Johan van Eerd. Tekst: Emiel Verwijst.

Hou en trouw aan troon en kroon!

Een bijzondere ontdekking, 70 jaar na dato, van een aantal unieke dia’s in kleur van Johan van Eerd van het 50 jarig jubileum van Koningin Wilhelmina. 

Foto #5 Johan van Eerd
Festiviteiten 1948

Hieronder meer foto’s van die bewuste dag alsook van het 25 jarig jubileum en de inhuldiging in 1898. Eerst een kort stukje geschiedenis.

Koningin Wilhelmina, geboren op 31 augustus 1880 in Den Haag en is de enige dochter van Koning Willem III en diens tweede vrouw Emma. Ze regeerde maar liefst 50 jaar van 1898 tot 1948. Haar vader Koning Willem III (zonder hier verder in te gaan op geruchten dat hij niet de echte vader zou zijn) overlijdt al op haar 10e. Haar moeder Emma wordt regentes tot haar 18e en intussen werd Wilhelmina voorbereid  voor haar taak als koningin. Op 6 september 1898, na haar achttiende verjaardag, wordt Wilhelmina ingehuldigd in de Nieuwe Kerk in Amsterdam als Koningin der Nederlanden. Om de troonsopvolging veilig te stellen, trouwt Wilhelmina met Hendrik van Mecklenburg-Schwerin. Wilhelmina kreeg vier miskramen kreeg en er werd gevreesd dat de troon in Duitse handen van haar tante zou vallen.  Uiteindelijk werd de troonsopvolging  veilig gesteld door de geboorte van Juliana in 1909.

In 1914 breekt de Eerste Wereldoorlog uit. Nederland is neutraal, maar Wilhelmina laat zich kritisch uit over zwakke Nederlandse leger. Na de Eerste Wereldoorlog gaat het slecht met het huwelijk van Wilhelmina en Hendrik. Door zijn vermeende buitenechtelijke relaties leven ze gescheiden tot aan het overlijden van Hendrik in 1934.

Als in 1940 de Duitse troepen Nederland binnen vallen “vluchten” de Oranjes naar Engeland en geeft Wilhelmina leiding aan de Nederlandse regering in ballingschap. Winston Churchill was van mening dat ze dit erg goed deed en maakte eens de  opmerking dat zij ‘de enige man in de Nederlandse regering’ was. In de Tweede Wereldoorlog werd zij enorm populair door haar toespraken vanuit Londen aan het Nederlandse volk op de geheime zender ‘Radio Oranje’ en kreeg ze de bijnaam ‘Moeder van het volk‘ en werd de kleur oranje een symbool van de bevrijding.

Bij haar terugkeer na de oorlog weigert ze in eerste instantie terug te keren naar het Paleis het Loo omdat er Duitsers in hadden gezeten en gaat ze uit solidariteit met het Nederlandse volk enkele maanden in een burgerhuis in Den Haag wonen, en brengt -zelfs soms op de fiets-  persoonlijke bezoeken door het hele land.

Portret Koningin Wilhelmina, Jacob Merkelbach, 1948 2
Portret Koningin Wilhelmina, Jacob Merkelbach, 1948.

Na een periode van 50 jaar regeren draagt ze in 1948 de troon over aan haar dochter Juliana. Als prinses verschijnt ze niet vaak meer in het openbaar. Uitzondering is de watersnoodramp in 1953 waarin ze wederom haar betrokkenheid toont. Koningin Wilhelmina sterft op 28 november 1962 op 82-jarige leeftijd.

Vieringen in Veghel van drie mijlpalen uit het leven van Koningin Wilhelmina.

Uit de bijzondere  historische foto’s van vieringen in Veghel op deze pagina valt duidelijk op te maken dat zij ook in Veghel werd gewaardeerd als koningin. Het mooie is dat er foto’s bestaan van drie belangrijke mijlpalen die op deze pagina worden samengebracht, te weten: Haar inhuldiging als Koningin in 1898, haar 25 jarig jubileum in 1923 en de wel heel bijzondere reportage in kleur van Johan van Eerd in 1948, iets wat niet heel gebruikelijk was destijds (vanwege de kosten werd vaak voor zwart/wit gekozen). De foto’s van 1898 en 1923 zijn afkomstig van het BHIC (fotograaf niet vermeld), de foto’s van 1948 van Johan van Eerd kwamen aan het licht bij het uitzoeken en digitaliseren van de dia collectie en zijn sinds ze gemaakt zijn, waarschijnlijk nog maar door enkele mensen gezien…”.

Leuk detail is dat het nu 70 jaar geleden is dat zij afstand deed van haar troon en dus reden om hier nu extra aandacht aan te besteden maar ook omdat Maxima naar Veghel komt. Het zijn er niet veel, maar dit mag gerust een klein wondertje genoemd worden. Leuk is om te zien dat hoe het er destijds aan toe ging in Veghel. Onder andere de leus  “Hou en trouw aan troon en kroon.”  maakt duidelijk dat Wilhelmina erg populair was na de oorlogsjaren.

De viering in 1948 stond tevens in het teken van het aantreden van Juliana als koningin, dit blijkt uit foto’s met versieringen van de “W” en “J”  (respectievelijk Wilhelmina en Juliana). De exacte datum van de viering in Veghel in 1948 is waarschijnlijk op 4 september geweest, zij had op 12 mei 1948 haar abdicatie bekend gemaakt. Sommige dia’s hebben door de tand des tijds wat ingeboet aan kwaliteit (verkleuring en vervaging), maar dat mag de pret niet drukken.

Viering inhuldiging als Koningin in 1898 te Veghel.

Viering 25 jarig jubileum te Veghel (1923).

Viering 50 jarig jubileum te Veghel (1948).

Versiering Gouden Leeuw 50 jarig jubileum te Veghel (1948).

jve_events_Juliana Wilhelmina 1948 Troonwisseling_0008_cdr
Foto: Johan van Eerd.

Tekst: Emiel Verwijst.

100 jaar “Royals van Oranje” in Veghel!

Het lijkt er op, voor zover we dat hebben kunnen vaststellen, dat de Royals van Oranje in de afgelopen honderd jaar Veghel zeven maal hebben bezocht. Het eerste bezoek was van Prins Hendrik (echtgenoot van Koningin Wilhelmina). En het (nu nog) laatste bezoek was van Koning Willem Alexander en Koningin Maxima bij de opening van de Koningsspelen in 2017. Gemiddeld is dat eens in de 12,5 jaar (het aankomende bezoek van Koningin Maxima op 10 september aanstaande meegeteld). Het gaat hier om officiële aangelegenheden. Prins Bernhard is koploper met een drietal bezoeken. Hierbij niet meegeteld zijn bezoek bij de heropening in 1997 van het museum de “Bevrijdende Vleugels” in Best. Mogelijk heeft hij informeel nog bezoeken gebracht aan het museum van Jan Driessen toen het nog in Veghel gehuisvest was. Prins Bernhard heeft op 19 september 1984 een bezoek gebracht aan Heeswijk-Dinther (kasteel) ter gelegenheid van 40 jaar Market Garden. Mogelijk is hij toen ook nog even doorgereden naar Veghel…

Op zich bijzonder te noemen dat Veghel nu in twee jaar tijd voor de 2e maal Koninklijk bezoek mag ontvangen. De volgende keer zal waarschijnlijk langer op zich laten wachten. Maar wie weet, komend jaar is de 75 jarige herdenking van Market Garden. Dus misschien wordt dat het derde jaar op rij dat we Koninklijk bezoek mogen verwachten!! 

Hieronder een overzichtje met foto’s van de afgelopen 100 jaar. Mochten we iets gemist hebben, graag reageren. En wie maakt de leukste foto van het bezoek van Maxima op 10 september aanstaande? Voel je je geroepen? Deel hem dan op de Facebook pagina “Groeten uit Veghel”.

1918, Prins Hendrik bezoekt tijdens de mobilisatie 1914-1918 de Rode Kruispost in het R.K. Gasthuis te Veghel.

prins hendrik 1918
Bron: BHIC (fotograaf onbekend).

6 september 1949, Prins Bernhard brengt werkbezoek aan de CHV te Veghel. Rechts burgemeester Schreven.

Johan van Eerd ©
Foto Johan van Eerd ©

17 september 1959, onthulling van het Airborne monument door Prinses Irene ter ere van de 101ste Airborne Division te Veghel. Rechts burgemeester Schreven.

Foto: Johan van Eerd ©
Foto: Johan van Eerd ©

17 september 1969, Prins Bernhard brengt bezoek aan Veghel in het kader van 25 jaar Market Garden.

OMG JVE Nov 2019 #_0103a smalla

06 juni 1972, (toen nog) Prinses Beatrix en Prins Claus brengen een werkbezoek aan de Marsfabriek te Veghel (10 jarig bestaan). Links burgemeester Van Weegen.

Werkbezoek Mars Beatrix en Claus 1972
Bron: Brabant bekijken.nl (fotograaf niet vermeld).

17 september 1974, Prins Bernhard in het gezelschap van veteranen bij het 30 jarig bevrijdingsfeest te Veghel.

Herdenking Market Garden Bernhard 1974
Herdenking Market Garden Bernhard 1974. Bron: BHIC (fotograaf niet vermeld).

21 april 2017, Koning Willem Alexander en Koningin Maxima ter gelegenheid van de opening van  de Koningsspelen op de basisschool ‘De Vijfmaster’ in Veghel.

Koningspelen Willem Alexander en Maxima 2017
Foto: Emiel Verwijst ©.

10 september 2018: Maxima aan Noordkade (100 jaar)

Volgt!!

AMSTERDAMS DAGBOEK Twintig mannen in Veghel

Minijto Veghel small

Artikel uit “Het Parool©”, 14 april 1966:

Wat weten wij hier in Amsterdam van hoe men leeft in de rest van Nederland? Wat men daar doet? Nastreeft? Ik kwam, al zwervend, terecht in Veghel, in het caférestaurant v. d. Boer. Ik wisselde een paar woorden met een serveuse en werd toen aangesproken door een heer, die met een paar anderen aan de leestafel gezeten een glaasje dronk. Hij vroeg: Bent u …”

Ja, ik bekende dat ik dat was. Ik herken uw stem van de radio. Mogen wij u wat aanbieden? Daarvoor moet je dan toch wel in Brabant zijn. En toen ik daar dan aan het kleine glaasje zat te tillen, ontdekte ik, dat deze heren, meneer van het restaurant zelf, de architect Pierre Tooten, de heer, die mij had aangesproken, J. M. Jongencel van het gemeentehuis, en nog een heer, zaten te praten over een grote tentoonstelling, een soort jaarmarkt, die zij elke drie jaar in Veghel organiseren om Veghel hoger op te stoten in de vaart der Nederlandse gemeenten. En dat doen alle betrokkenen geheel ongehonoreerd. Twintig mensen, meneer, zijn een vol jaar belangeloos in de weer. Eerst vergaderen wij eenmaal per maand. Dan om de veertien dagen. Vervolgens om de week. Ja, en tegen het slot natuurlijk veel vaker.”

Zij lieten mij een maquette en een plattegrond zien van het tentoonstellingsgebouw: 4000 m 2, een grote glazen galerij van bijna 100 m lang, een restaurant-amusementshal, overdekte gangen naar de expositieruimten, een carré van 25 x 25 m, het kost f 50.000 en staat er maar voor vijf dagen: Dan wordt het weer afgebroken.” Mij werd toevertrouwd, dat de architect ontwerp en leiding bouw helemaal belangeloos doet. Niemand, wil er aan verdienen: Dat doen we voor Veghel. Verleden keer in 1963 hadden we 20.000 bezoekers, dit jaar, de vijfde keer, hopen we 25.000 a 30.000 bezoekers te krijgen. MINIJTO (middenstand, nijverheid, tentoonstelling) heet het evenement, dat van 21 t/m. 25 april zal duren. De Franse gemeente Pont-Audemer, waarmee Veghel bijzondere vriendschap heeft gesloten, is er met een paviljoen. En vrijdag 22 april is er de dag van de chef koks van twintig gerenommeerde Brabantse horecabedrijven. Dat wordt een hele slechte dag voor de lijn, en de heer v.d. Boer is, met permissie, al aan de dikke kant!

Er is een gemeentendag, dan komen B & W’s en gemeentesecretarissen en ambtenaren, een Franse delegatie van zo’n 200 man (en vrouw) komt uit Pont Audemer. Er zijn Veghels-Franse sportwedstrijden, folkloristische dansen, film over Normandië, toneel, oriënteringstocht voor wandelclubs. en zondag 24 april een Minijto-autoray, start om 13 uur bij die Minijto, inschrijfgeld f 12,50 (entree en assurantie inbegrepen). Geestdriftig werd het allemaal verteld  en ik dacht aan al het belangeloze werk, dat daarvoor moet zijn (en nog worden!) verzet. Door twintig mannen uit Veghel. En ik dacht aan Amsterdam, welks burgerij wel wat zou kunnen leren van Veghel, daar vlak bij ‘s-Hertogenbosch bent u er wel eens geweest? Voor mij was het de eerste keer.

Wat is dit een aardig volk. Als je aan zon leestafel zit met een paar heel gewone mannen-uit-de-rij, die met burgertrots en liefde samen praten en overleggen over hun stadje. Hun Veghel. Wij-in-Amsterdam houden uiteraard ook wel van Amsterdam, en ook wij hebben onze burgertrots. Maar ik heb wel eens het gevoel, dat die gevoelens te veel een kwestie van grachtensentiment en geveltjesemotie zijn en dat er hier  weinig mannen worden gevonden, die een heel jaar lang belangeloos in touw zouden willen zijn om hun stad, hun medeburgers, een dienst te bewijzen. Zoals die twintig Veghelaren, van wie ik er dan vier heb ontmoet. Toevallig. Aan een leestafel bij een glaasje brandewijn.

“Het Parool©”, 14 april 1966

ABCDDD_010836022_mpeg21_p002_image.jpg