Wie herinnert zich de Veghelse Kermis van de vroege jaren ’50?

Nougat,  zuurstokken, oliebollen en suikerspinnen dan denk je maar aan één ding; Kermis!  Altijd prijs spelletjes, zoals touwtje trekken, bussen gooien, ballenfontein etc etc… De foto’s van Johan van Eerd geven een nostalgische impressie van de Veghelse kermis in de vroege jaren 50. Te zien zijn onder andere een paarden carrousel en bootschommels (schuitjes) op het Heilighart plein. Op de achtergrond zie je het café/restaurant van Th. Ketelaars (Heilighart plein 26). Een “Altijd Prijs” kraam omringd door kinderen op de markt en een “Klaar voor onder water” kraam. Kinderen een kwartje ging hier niet op, want op de foto valt te lezen: “Vaarprijs 25 cent, kinderen 10 cent! Top attractie is ongetwijfeld de Sensatiebaan (spookhuis) geweest van J.W. Janvier zo valt er te lezen. Naar het lijkt (diverse bronnen op internet) een bekende naam onder de kermisexploitanten. Wilhelmus Johannes (J.W.) Janvier geboren te Bergen op Zoom op 10 juli 1888, overleden op 29 oktober 1943. Op één site valt te lezen dat hij zijn initialen had omgedraaid omdat hij dat deftig vond klinken en J.W. beter bekte (bron: Herman Atsma).

Deze foto’s van Johan van Eerd zijn niet exact gedateerd. Onduidelijk is ook of ze van hetzelfde jaar zijn. Een vijftal foto’s zijn genomen op de Veghelse markt, de andere drie op, of in de buurt van het Heilighart Plein. Deze laatste drie zijn scans van (verkleurde) foto’s (mogelijk eind jaren ’40), de andere zijn scans van negatieven.

Reacties, toevoegingen welkom!

Foto’s Kermis Veghel, Markt.

Foto’s Kermis Veghel, Heilighart Plein

Foto’s: Johan van Eerd. Tekst: Emiel Verwijst.

Advertenties

Hou en trouw aan troon en kroon!

Een bijzondere ontdekking, 70 jaar na dato, van een aantal unieke dia’s in kleur van Johan van Eerd van het 50 jarig jubileum van Koningin Wilhelmina. 

Foto #5 Johan van Eerd
Festiviteiten 1948

Hieronder meer foto’s van die bewuste dag alsook van het 25 jarig jubileum en de inhuldiging in 1898. Eerst een kort stukje geschiedenis.

Koningin Wilhelmina, geboren op 31 augustus 1880 in Den Haag en is de enige dochter van Koning Willem III en diens tweede vrouw Emma. Ze regeerde maar liefst 50 jaar van 1898 tot 1948. Haar vader Koning Willem III (zonder hier verder in te gaan op geruchten dat hij niet de echte vader zou zijn) overlijdt al op haar 10e. Haar moeder Emma wordt regentes tot haar 18e en intussen werd Wilhelmina voorbereid  voor haar taak als koningin. Op 6 september 1898, na haar achttiende verjaardag, wordt Wilhelmina ingehuldigd in de Nieuwe Kerk in Amsterdam als Koningin der Nederlanden. Om de troonsopvolging veilig te stellen, trouwt Wilhelmina met Hendrik van Mecklenburg-Schwerin. Wilhelmina kreeg vier miskramen kreeg en er werd gevreesd dat de troon in Duitse handen van haar tante zou vallen.  Uiteindelijk werd de troonsopvolging  veilig gesteld door de geboorte van Juliana in 1909.

In 1914 breekt de Eerste Wereldoorlog uit. Nederland is neutraal, maar Wilhelmina laat zich kritisch uit over zwakke Nederlandse leger. Na de Eerste Wereldoorlog gaat het slecht met het huwelijk van Wilhelmina en Hendrik. Door zijn vermeende buitenechtelijke relaties leven ze gescheiden tot aan het overlijden van Hendrik in 1934.

Als in 1940 de Duitse troepen Nederland binnen vallen “vluchten” de Oranjes naar Engeland en geeft Wilhelmina leiding aan de Nederlandse regering in ballingschap. Winston Churchill was van mening dat ze dit erg goed deed en maakte eens de  opmerking dat zij ‘de enige man in de Nederlandse regering’ was. In de Tweede Wereldoorlog werd zij enorm populair door haar toespraken vanuit Londen aan het Nederlandse volk op de geheime zender ‘Radio Oranje’ en kreeg ze de bijnaam ‘Moeder van het volk‘ en werd de kleur oranje een symbool van de bevrijding.

Bij haar terugkeer na de oorlog weigert ze in eerste instantie terug te keren naar het Paleis het Loo omdat er Duitsers in hadden gezeten en gaat ze uit solidariteit met het Nederlandse volk enkele maanden in een burgerhuis in Den Haag wonen, en brengt -zelfs soms op de fiets-  persoonlijke bezoeken door het hele land.

Portret Koningin Wilhelmina, Jacob Merkelbach, 1948 2
Portret Koningin Wilhelmina, Jacob Merkelbach, 1948.

Na een periode van 50 jaar regeren draagt ze in 1948 de troon over aan haar dochter Juliana. Als prinses verschijnt ze niet vaak meer in het openbaar. Uitzondering is de watersnoodramp in 1953 waarin ze wederom haar betrokkenheid toont. Koningin Wilhelmina sterft op 28 november 1962 op 82-jarige leeftijd.

Vieringen in Veghel van drie mijlpalen uit het leven van Koningin Wilhelmina.

Uit de bijzondere  historische foto’s van vieringen in Veghel op deze pagina valt duidelijk op te maken dat zij ook in Veghel werd gewaardeerd als koningin. Het mooie is dat er foto’s bestaan van drie belangrijke mijlpalen die op deze pagina worden samengebracht, te weten: Haar inhuldiging als Koningin in 1898, haar 25 jarig jubileum in 1923 en de wel heel bijzondere reportage in kleur van Johan van Eerd in 1948, iets wat niet heel gebruikelijk was destijds (vanwege de kosten werd vaak voor zwart/wit gekozen). De foto’s van 1898 en 1923 zijn afkomstig van het BHIC (fotograaf niet vermeld), de foto’s van 1948 van Johan van Eerd kwamen aan het licht bij het uitzoeken en digitaliseren van de dia collectie en zijn sinds ze gemaakt zijn, waarschijnlijk nog maar door enkele mensen gezien…”.

Leuk detail is dat het nu 70 jaar geleden is dat zij afstand deed van haar troon en dus reden om hier nu extra aandacht aan te besteden maar ook omdat Maxima naar Veghel komt. Het zijn er niet veel, maar dit mag gerust een klein wondertje genoemd worden. Leuk is om te zien dat hoe het er destijds aan toe ging in Veghel. Onder andere de leus  “Hou en trouw aan troon en kroon.”  maakt duidelijk dat Wilhelmina erg populair was na de oorlogsjaren.

De viering in 1948 stond tevens in het teken van het aantreden van Juliana als koningin, dit blijkt uit foto’s met versieringen van de “W” en “J”  (respectievelijk Wilhelmina en Juliana). De exacte datum van de viering in Veghel in 1948 is waarschijnlijk op 4 september geweest, zij had op 12 mei 1948 haar abdicatie bekend gemaakt. Sommige dia’s hebben door de tand des tijds wat ingeboet aan kwaliteit (verkleuring en vervaging), maar dat mag de pret niet drukken.

Viering inhuldiging als Koningin in 1898 te Veghel.

Viering 25 jarig jubileum te Veghel (1923).

Viering 50 jarig jubileum te Veghel (1948).

Versiering Gouden Leeuw 50 jarig jubileum te Veghel (1948).

jve_events_Juliana Wilhelmina 1948 Troonwisseling_0008_cdr
Foto: Johan van Eerd.

Tekst: Emiel Verwijst.

100 jaar “Royals van Oranje” in Veghel!

Het lijkt er op, voor zover we dat hebben kunnen vaststellen, dat de Royals van Oranje in de afgelopen honderd jaar Veghel zeven maal hebben bezocht. Het eerste bezoek was van Prins Hendrik (echtgenoot van Koningin Wilhelmina). En het (nu nog) laatste bezoek was van Koning Willem Alexander en Koningin Maxima bij de opening van de Koningsspelen in 2017. Gemiddeld is dat eens in de 12,5 jaar (het aankomende bezoek van Koningin Maxima op 10 september aanstaande meegeteld). Het gaat hier om officiële aangelegenheden. Prins Bernhard is koploper met een drietal bezoeken. Hierbij niet meegeteld zijn bezoek bij de heropening in 1997 van het museum de “Bevrijdende Vleugels” in Best. Mogelijk heeft hij informeel nog bezoeken gebracht aan het museum van Jan Driessen toen het nog in Veghel gehuisvest was. Prins Bernhard heeft op 19 september 1984 een bezoek gebracht aan Heeswijk-Dinther (kasteel) ter gelegenheid van 40 jaar Market Garden. Mogelijk is hij toen ook nog even doorgereden naar Veghel…

Op zich bijzonder te noemen dat Veghel nu in twee jaar tijd voor de 2e maal Koninklijk bezoek mag ontvangen. De volgende keer zal waarschijnlijk langer op zich laten wachten. Maar wie weet, komend jaar is de 75 jarige herdenking van Market Garden. Dus misschien wordt dat het derde jaar op rij dat we Koninklijk bezoek mogen verwachten!! 

Hieronder een overzichtje met foto’s van de afgelopen 100 jaar. Mochten we iets gemist hebben, graag reageren. En wie maakt de leukste foto van het bezoek van Maxima op 10 september aanstaande? Voel je je geroepen? Deel hem dan op de Facebook pagina “Groeten uit Veghel”.

1918, Prins Hendrik bezoekt tijdens de mobilisatie 1914-1918 de Rode Kruispost in het R.K. Gasthuis te Veghel.

prins hendrik 1918
Bron: BHIC (fotograaf onbekend).

6 september 1949, Prins Bernhard brengt werkbezoek aan de CHV te Veghel. Rechts burgemeester Schreven.

Johan van Eerd ©
Foto Johan van Eerd ©

17 september 1959, onthulling van het Airborne monument door Prinses Irene ter ere van de 101ste Airborne Division te Veghel. Rechts burgemeester Schreven.

Foto: Johan van Eerd ©
Foto: Johan van Eerd ©

17 september 1969, Prins Bernhard brengt bezoek aan Veghel in het kader van 25 jaar Market Garden.

Herdenking Market Garden 17-9-1969 Prins Bernard
Bron: BHIC (fotograaf niet vermeld).

06 juni 1972, (toen nog) Prinses Beatrix en Prins Claus brengen een werkbezoek aan de Marsfabriek te Veghel (10 jarig bestaan). Links burgemeester Van Weegen.

Werkbezoek Mars Beatrix en Claus 1972
Bron: Brabant bekijken.nl (fotograaf niet vermeld).

17 september 1974, Prins Bernhard in het gezelschap van veteranen bij het 30 jarig bevrijdingsfeest te Veghel.

Herdenking Market Garden Bernhard 1974
Herdenking Market Garden Bernhard 1974. Bron: BHIC (fotograaf niet vermeld).

21 april 2017, Koning Willem Alexander en Koningin Maxima ter gelegenheid van de opening van  de Koningsspelen op de basisschool ‘De Vijfmaster’ in Veghel.

Koningspelen Willem Alexander en Maxima 2017
Foto: Emiel Verwijst ©.

10 september 2018: Maxima aan Noordkade (100 jaar)

Volgt!!

Luchtfoto’s Veghel NIMH

Het Nederlands Instituut voor Militaire Historie (NIMH) heeft inmiddels bijna tweeduizend historische luchtfoto’s vrijgegeven. De beelden geven een goed beeld van het Nederland vanuit de lucht van voor de oorlog. Ook van Veghel zijn er een vijftal foto’s te vinden. Drie van deze foto’s zijn van 1939. Bij de twee andere is een periode aangegeven  van  1920 tot 1940. Bij nadere bestudering is duidelijk dat deze foto’s in ieder geval van voor 1934 zijn. Dit valt met name af te leiden uit de luchtopnames van het oude ziekenhuis, immers toen is het ziekenhuis uitgebreid met de gebouwen achter het monumentale pand aan de Gasthuisstraat. De foto’s zijn in hogere resolutie te downloaden op de site van het NIMH.

Verdwenen arcaturen Lambertuskerk Veghel.

Vele Veghelaren zullen het mogelijk niet weten, maar de kopgevel van de Sint-Lambertuskerk in Veghel zag er zo’n kleine zestig jaar geleden behoorlijk anders uit. De kerk was aan beide zijden van de hoofdingang oorspronkelijk “versierd” met religieuze ornamenten of decoraties “gevangen” in zogenaamde arcaturen. Het waren Bijbelse voorstellingen in reliëf in de kleuren beige en aarderood. De arcaturen met decoraties zijn eind jaren ’50 verwijderd.

1

Opvallend is hoe weinig hierover te vinden is (op het Internet). Ook zijn er geen detail foto’s te vinden. Dat maakt deze foto’s van Johan van Eerd en de hiervan gemaakte uitsnedes extra bijzonder, aangezien deze een redelijk goed beeld geven van de decoraties destijds. Mogelijk zijn dit zelfs de enige foto’s waarop de details zo goed te zien zijn. Een mooie toevoeging aan de geschiedenis van de kerk. Op diverse sites wordt wel gesproken over het verwijderen van de pleisterlaag aan de binnenzijde van de kerk in die periode.

De redenen waarom de arcaturen met decoraties aan de buitenzijde van de kerk zijn verwijderd zijn mij niet bekend, maar aan de foto’s te zien valt in ieder geval op te maken dat “de tand des tijds” zijn werk had gedaan.  Mogelijk was de renovatie te duur, of pasten de teksten niet meer bij het tijdsbeeld van de jaren ’60. Bij het onderschrift van de foto’s is volledigheidshalve ook de tekst opgenomen die onder de beeltenissen staat. Op diverse sites is informatie te vinden over de betekenis hiervan. Reacties zijn welkom.

Van gesticht naar Kloosterkwartier

Een korte geschiedenis van het huidige ziekenhuis Bernhoven.

Het Rochushuis “ter verzorging van lijders aan besmettelijke ziekten”, is de voorloper van het Sint Joseph Ziekenhuis in Veghel en stond direct achter het klooster. De oorsprong van het ziekenhuis ligt in de huidige Deken van Miertstraat (toen Nieuwstraat geheten).

In een artikel van “DE TIJD” uit 1953 valt te lezen:

De congregatie “Zusters Franciscanessen” is gegroeid uit de nood der tijden, ’n ijverige pastoor met ’n ontstuimige werklust en ’n grote liefde voor z’n parochie, zag zich geplaatst voor ’n berg moeilijkheden. Volgens zijn inzicht had hij daar helpsters bij nodig. Gods Geest werkt waar Hij wil en zo gebeurde het, dat de pastoor, Bernardinus Johannes van Miert, vier* meisjes geschikt en bereid vond om hem te komen helpen en de leiding van de liefdewerken op zich te nemen. Zij maakten haar noviciaat bij de Zusters Franciscanessen van Roosendaal. Als novicen kwamen ze in Veghel terug, tot grote vreugde van de pastoor, die, toen hij het rijtuig hoorde aankomen, z’n preek eindigde met de woorden: “Daar zijn ze!” en de kerk uitliep om de Zusters te verwelkomen. Dit was 24 Juni 1844. Eenmaal terug in Veghel begon dat kleine “kuddeke” te groeien. Veghel werd een zelfstandig huis. Dat was op 24 April 1870 toen de Pauselijke goedkeuring verkregen werd en daarmee was de Congregatie beveiligd (© DE TIJD).

* In een artikel op BHIC wordt overigens gesproken over drie zusters.

Zuster Maria Teresia van Miert (nicht van Deken van Miert) werd benoemd door Bossche bisschop Mgr. Zwijsen tot Overste. Deze functie vervulde ze vijftig jaar (tot 11 september 1891). Deken van Miert (stichter van de Congregatie van de Zusters Franciscanessen) had kort vóór zijn dood in 1870 reeds grond gekocht in het Middegaal om daar een ziekenhuis te bouwen.

In de periode 1869-1872 werd het klooster met de kapel in Veghel gebouwd. Hierna  volgde achter het klooster een grote uitbreiding, met ruimten om ook bejaarde mannen en zieken te kunnen verplegen. De oprichting in 1880 van het Rochushuis ter behandeling van besmettelijke ziekten was een feit. Het bleek uiteindelijk te klein en in 1909 werd besloten een nieuw R.K. Gasthuis* te bouwen aan de Middegaal (nu Gasthuisstraat). Het nieuwe tehuis werd in gebruik genomen 8 augustus 1911. De kapel achter het gasthuis werd in 1914 gebouwd.

* Ook wel het St. Josephgesticht genoemd, zie ook artikel op BHIC. In ditzelfde artikel wordt m.i. ten onrechte vermeld dat het klooster in 1844 is gebouwd. In reliëf wordt op het gebouw Anno “MDCCCLXXII” weergegeven.

1. R.K. Gasthuis Veghel  .jpg

1a. R.K. Zieken - en Gasthuis Veghel

In 1934 werd besloten het ziekenhuis verder uit te breiden en werd achter het pand van 1910 een T-vormige nieuwbouw tot stand gebracht met een nieuwe ingang te bereiken via de Gasthuisstraat. De naam van het ziekenhuis werd veranderd in R.K. Zieken – en Gasthuis Veghel. Het ziekenhuis maakte in de na-oorlogse jaren een sterke groei door. Daarom werd in de jaren 1956 tot 1958 een grootscheeps nieuwbouw complex neergezet met een verpleegstersflat. Dit deel van het ziekenhuis heeft vanaf 1959 tot en met 1980 het straatbeeld aan de Burg. de Kuijperlaan bepaald.

6. Sint Joseph Ziekenhuis Veghel.jpg

In juni 1981 werd de eerste steen gelegd voor een groot nieuwbouwproject aan de Burgermeester de Kuijperlaan. Het verpleegstershuis werd gesloopt en moest plaats maken voor de bouw van een compleet nieuwe vleugel met de hoofdingang aan de Burgemeester de Kuijperlaan en werd eind 1982 in gebruik genomen.

Het oude gebouw aan de gasthuisstraat deed deels nog dienst als bejaardenpension. Dit bejaardenpension werd in 1983 gesloten en de bejaarden verhuisden naar het bejaardenhuis Joachim en Anna in Veghel. Hiermee werd ook de bejaardenzorg beëindigd. Het monumentale gebouw aan de Gasthuisstraat werd gesloopt en in de jaren 1980-1990 vindt een algehele ‘vernieuwbouw’ van het ziekenhuiscomplex plaats.

9. ziekenhuis jospe 8

Op 1 januari 2000  fuseert het ziekenhuis in Veghel met het ziekenhuis Sint Anna in Oss en is het ziekenhuis Bernhoven geboren. Op 30 maart 2013 nam Bernhoven een nieuw huis in gebruik aan de Nistelrodeseweg in Uden. Daarmee kwam een eind aan de twee ziekenhuislocaties.

Het complex in Veghel staat sinds 2013 leeg en de afgelopen jaren zijn er wisselende plannen geweest, waaronder huurappartementen en zorgwoningen voor Brabantzorg. Intussen zaten er tijdelijk bewoners in het pand en waren er plannen om het complex te verhuren aan het COA voor de opvang van 300 asielzoekers. Er werd veel geld ingestoken door het COA, maar dit ging uiteindelijk (tot grote opluchting van vele buurtbewoners) niet door vanwege afname van de stroom asielzoekers. Uiteindelijk is het complex verkocht aan Zenzo en zullen er nieuwe woningen komen op het terrein van het voormalige ziekenhuis. De nieuwe woonwijk krijgt de naam ‘Kloosterkwartier‘. De ontmanteling en sloop is al begonnen (maart 2018) en zal maanden in beslag nemen.

Broninformatie: Bernhoven.nl, BHIC, Wikipedia, St. Joseph in Beeld, diverse dagbladen en kranten (waaronder de “De TIJD”). Reacties zijn welkom.

Bouwvergunningen (records BHIC.nl):
  • Mej. M.C. van Hooft, algem. Overste, Middegaal, Veghel: bouwen van een R.K. gasthuis met kapel, 12-6-1909
  • Eerw.hr. A. Hordijk (naam eigenaar/gebruiker: R.K. Gasthuis), Middegaal, Veghel: bouwen kapel met aanhorende werken bij het R.K. gasthuis, 07-02-1914
  • Het Zedelijk Lichaam De Zusters van Liefde, middegaal / stationsstraat, Veghel: uitbreiden van het St.Joseph-ziekenhuis, 04-06-1934

AMSTERDAMS DAGBOEK Twintig mannen in Veghel

Minijto Veghel small

Artikel uit “Het Parool©”, 14 april 1966:

Wat weten wij hier in Amsterdam van hoe men leeft in de rest van Nederland? Wat men daar doet? Nastreeft? Ik kwam, al zwervend, terecht in Veghel, in het caférestaurant v. d. Boer. Ik wisselde een paar woorden met een serveuse en werd toen aangesproken door een heer, die met een paar anderen aan de leestafel gezeten een glaasje dronk. Hij vroeg: Bent u …”

Ja, ik bekende dat ik dat was. Ik herken uw stem van de radio. Mogen wij u wat aanbieden? Daarvoor moet je dan toch wel in Brabant zijn. En toen ik daar dan aan het kleine glaasje zat te tillen, ontdekte ik, dat deze heren, meneer van het restaurant zelf, de architect Pierre Tooten, de heer, die mij had aangesproken, J. M. Jongencel van het gemeentehuis, en nog een heer, zaten te praten over een grote tentoonstelling, een soort jaarmarkt, die zij elke drie jaar in Veghel organiseren om Veghel hoger op te stoten in de vaart der Nederlandse gemeenten. En dat doen alle betrokkenen geheel ongehonoreerd. Twintig mensen, meneer, zijn een vol jaar belangeloos in de weer. Eerst vergaderen wij eenmaal per maand. Dan om de veertien dagen. Vervolgens om de week. Ja, en tegen het slot natuurlijk veel vaker.”

Zij lieten mij een maquette en een plattegrond zien van het tentoonstellingsgebouw: 4000 m 2, een grote glazen galerij van bijna 100 m lang, een restaurant-amusementshal, overdekte gangen naar de expositieruimten, een carré van 25 x 25 m, het kost f 50.000 en staat er maar voor vijf dagen: Dan wordt het weer afgebroken.” Mij werd toevertrouwd, dat de architect ontwerp en leiding bouw helemaal belangeloos doet. Niemand, wil er aan verdienen: Dat doen we voor Veghel. Verleden keer in 1963 hadden we 20.000 bezoekers, dit jaar, de vijfde keer, hopen we 25.000 a 30.000 bezoekers te krijgen. MINIJTO (middenstand, nijverheid, tentoonstelling) heet het evenement, dat van 21 t/m. 25 april zal duren. De Franse gemeente Pont-Audemer, waarmee Veghel bijzondere vriendschap heeft gesloten, is er met een paviljoen. En vrijdag 22 april is er de dag van de chef koks van twintig gerenommeerde Brabantse horecabedrijven. Dat wordt een hele slechte dag voor de lijn, en de heer v.d. Boer is, met permissie, al aan de dikke kant!

Er is een gemeentendag, dan komen B & W’s en gemeentesecretarissen en ambtenaren, een Franse delegatie van zo’n 200 man (en vrouw) komt uit Pont Audemer. Er zijn Veghels-Franse sportwedstrijden, folkloristische dansen, film over Normandië, toneel, oriënteringstocht voor wandelclubs. en zondag 24 april een Minijto-autoray, start om 13 uur bij die Minijto, inschrijfgeld f 12,50 (entree en assurantie inbegrepen). Geestdriftig werd het allemaal verteld  en ik dacht aan al het belangeloze werk, dat daarvoor moet zijn (en nog worden!) verzet. Door twintig mannen uit Veghel. En ik dacht aan Amsterdam, welks burgerij wel wat zou kunnen leren van Veghel, daar vlak bij ‘s-Hertogenbosch bent u er wel eens geweest? Voor mij was het de eerste keer.

Wat is dit een aardig volk. Als je aan zon leestafel zit met een paar heel gewone mannen-uit-de-rij, die met burgertrots en liefde samen praten en overleggen over hun stadje. Hun Veghel. Wij-in-Amsterdam houden uiteraard ook wel van Amsterdam, en ook wij hebben onze burgertrots. Maar ik heb wel eens het gevoel, dat die gevoelens te veel een kwestie van grachtensentiment en geveltjesemotie zijn en dat er hier  weinig mannen worden gevonden, die een heel jaar lang belangeloos in touw zouden willen zijn om hun stad, hun medeburgers, een dienst te bewijzen. Zoals die twintig Veghelaren, van wie ik er dan vier heb ontmoet. Toevallig. Aan een leestafel bij een glaasje brandewijn.

“Het Parool©”, 14 april 1966

ABCDDD_010836022_mpeg21_p002_image.jpg